Zoekveld

project Human Differences

30.05.2017
Koen Timmers
by Koen Timmers
Educator - Author - Keynote speaker - Global Teacher Prize 2017 finalist

Dat kan beter

Het formeel onderwijs focust veel op kennisverwerving, memoriseren, instructie en toetsen. Er is weinig interactie tussen studenten van diverse klaslokalen, laat staan scholen en er worden weinig emotionele connecties gemaakt met onderwerpen. Via een global project Human Differences wou ik het collaboratief leren tussen studenten van diverse landen stimuleren. 50 scholen uit 37 verschillende landen, over 6 continenten boden zich aan. De studenten moesten tijdens 5 weken zich buigen over 5 verschillende onderwerpen. Zij kregen geen kennis aangereikt door de leerkracht. Ze moesten zelf onderzoek doen, brainstormen, discussiëren in groep, kennis structureren, presenteren en delen. Na elke week deelden ze hun bevindingen via een video, die gedeeld werd op www.humandifferences.com. Op deze manier konden honderden studenten uit de deelnemende landen van mekaar leren. In een gedeeld OneNote-docucument deelden de leerkrachten ervaringen, bronnen en konden ze dit alles coördineren. 

Bezoek de website van het project

Wat is beter dan leren over bepaalde globale problemen, dan rechtstreeks in communicatie treden met studenten die in deze landen wonen? 

Sustainable Development Goals in het onderwijs

Het project koppelde met 3 verschillende UN Sustainable Development Goals: Gender Equality, Reduced Inequalities en Peace, justice and strong institutions. Deze doelen werden door Unesco opgesteld om in 2030 een evenwichtigere, eerlijkere, gelijke wereld na te streven. Tijdens verschillende weken trachtten de studenten te achterhalen of in hun land vrouwen en mannen compleet gelijk zijn. Daarnaast achterhalen ze hoe en waarom conflicten ontstaan. Daarnaast zochten ze naar oplossingen. Tot slot deden we een anti-pestcampagne want als je begrip start te vertonen voor studenten uit andere landen, waarom dan niet verschillen in de eigen klas overkomen? 

Human Differences project

De studenten hebben ons verrast: Ierse studenten gingen op excursie om meer over hun eigen geschiedenis te ontdekken, Argentijnse studenten gebruikten Minecraft om sites te herconstrueren, Zweedse studenten maakten een "equality machine", Zuid-Afrikaanse en Nigeriaanse studenten deden een dansje en toneel, Nederlandse en Spaanse studenten gingen op straat en interviewden mensen, Belgische studenten gebruikten Lego om hun gevoelens te illustreren, enz. Alle studenten leerden op een andere manier.

Zonder dat de studenten enige les informatica kregen, leerden ze met bepaalde programma's werken: PowerPoint, Sway, Office Mix, OneNote, enz. Ze leerden presentaties en videos maken en editeren. Het project bestreek diverse vakken: geschiedenis, biologie, literatuur, engels, biologie, enz. Maar vooral: ze leerden onrechtstreeks over zinvolle, krachtige onderwerpen. Er werd op deze manier empathie in de klas gebracht, iets waar nog weinig of geen aandacht aan besteed werd. 

Op zoek naar gelijkenissen via Skype

Tijdens de laatste week gingen de studenten in rechtstreekse interactie via Skype. Maar liefst 25 verschillende gesprekken resulteerden in 150.000 virtuele kilometers. De studenten leerden dat er heel wat meer gelijkenissen zijn, dan verwacht. Naast de spontane gesprekken zette ik ook 2 bijzondere Skypegesprekken op tussen India/Pakistan en Ierland/Noord-Ierland. Deze landen hebben conflicten en terreur gehad en de opzet was dus behoorlijk delicaat. Ik zorgde voor een derde land dat als moderator neutrale vragen stelde (Nieuw-Zeeland en België functioneerden als moderator). Het interessante was dat elke klas op een andere manier leerde: de Belgische kinderen moesten onderzoek doen en leerden via collaboratief leren. De Noordierse studenten reflecteerden en interiewden hun ouders die emotionele getuigenissen gaven. De Ierse studenten leerden op diverse wijzen. Er kwamen krachtige bevindingen (o.m. dat taal een belangrijk factor is bij oorlogsvoering) en de studenten hadden onverwachtte antwoorden na de gesprekken. Wat ze hoorden liet een diepe indruk op hun na.

Bekijk enkele foto's van het project. 

De studenten hebben plezier gehad en hebben geleerd. Ze hebben geleerd toleranter te worden en ingezien dat mensen verschillen, maar wel gelijk zijn. Ze maakten een emotionele connectie met de leerstof en zullen hun ervaringen hopelijk nog jaren herinneren.

Impact

Leerkrachten ontdekten nieuwe aanpakken en tools. Hierdoor besloot de Canadese leerkracht de volgorde en aanpak van de lessen Geschiedenis helemaal te veranderen. De Keniaanse leerkracht leerde enkele nieuwe tools van de Portugese. De Oostenrijkse leerkracht getuigt dat de studenten voor het eerst over hun gevoelens durfden praten. Velen van hen pesten en hebben nu een hernieuwde relatie met hun leerkracht. Een schuwe Spaanse studente nam het voortouw in de aanmaak van een toneel. De Indische studenten hebben beperkingen. In India wordt hen de rug toegekeerd en hun leerkracht en ouders waren dan ook erg geëmotioneerd dat hun verhaal nu de wereld rond gaat. De site werd immers bezocht vanuit 75 landen. Vele studenten werken overigens vrijwillig tijdens weekend en pauzes aan dit project. De Egyptische studenten kwamen zelfs spontaan naar de klas om aan het project mee te werken, terwijl ze eigenlijk zomervakantie hadden... Tot slot, de Zweedse studenten hebben hun ervaringen in een mooi boekje gebundeld, dat een speciale plaats kreeg in de stadsbibliotheek. 

Het project werd ook opgepikt door de media. De Amerikaanse leerkracht presenteerde het project aan een Senator in zijn klas. De Oostenrijkse leerkracht presenteerde het project aan de premier, de Poolse leerkracht aan een radiostation en de Spaanse aan de krant.

Dit project werd gebaseerd op onderzoek dat ik deed over collaborative learning in Sheffied-Hallam university (UK). We houden de 21st Century Skills voortdurende in het achterhoofd. 

Tot slot

In de lerarenopleiding leren beginnende leerkrachten lesvoorbereidingen maken die weinig ruimte laten voor vragen van studenten. Wanneer de stagiair vervolgens geconfronteerd wordt met een vraag, zit het tijdschema helemaal in de war. Wanneer deze vervolgens het antwoord op de vraag niet kent, drijft dit de beginnende leerkracht helemaal uit de comfortzone. Wat is er mis met toegeven dat een leerkracht het antwoord niet kent? Hierdoor zullen studenten ook durven te falen. Waarom niet vragen of een andere student het antwoord kent? Wanneer leerkrachten daarnaast ruimte laten voor onvoorziene momenten of zelfs een enkele les eens een open einde van de les, ontstaat er ruimte voor brainstormen, creativiteit en inbreng van de studenten. Leerkracht, houd aub in het achterhoofd dat je gerust 20 jaar mag lesgeven, maar geen niet het zelfde jaar 20 keer. 

Geef gerust 20 jaar les, maar geef niet hetzelfde jaar 20 keer. 

Dit soort globale projecten haalt het beste in de mens boven. Het geeft leerkrachten de kans om niet enkel IQ bij te schaven, maar ook EQ. En in tijden van misinformatie en polarisatie is het belangrijk de nodige soft skills te hebben. 

 

© pln.education - Part of Zelfstudie.be, by Koen Timmers - Alle rechten voorbehouden